نگاه نامحرم

«قُلْ لِلْمُؤْمِنِینَ یَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ» نور (24)، آیه 30. «به مؤمنان بگو: چشم‏هاى خود را از نگاه به نامحرم فرو گیرند».

«وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ یَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ» همان، آیه 31. «و به زنان با ایمان بگو: چشم‏هاى خود را از نگاه هوس آلود فرو گیرند».

گفتنى است اگر انسان به خوبى بداند؛ «عالم محضر خداوند است» و باور کند هیچ یک از اعمال و حرکات ما از دید الهى پنهان نیست و این مطلب را بارها و بارها به خود تلقین کند تا به مرحله احساس و باور قلبى برسد. ترک عملى که موجب ناخشنودى خداوند است کارى ممکن و شدنى مى‏باشد.

پیامبر بزرگ اسلام صلى الله علیه و آله در حدیثى مى‏فرماید:

«یابن آدم ... و انْ نازَعَک بَصرُکَ الى بعضِ مَا حَرمَتْ علیک فقد اعنتُکَ عَلیهِ بطبقتین فاطبق» اصول کافى، ج 8، ص 219، نشر دارالکتب الاسلامیه.

«فرزند آدم! ... اگر چشمت بخواهد تو را به نگاه حرام بکشاند من دو پلک در اختیار تو قرار داده‏ام، پس آنها را فرو بند».

و نیز پیامبر صلى الله علیه و آله مى‏فرماید: «هر چشمى در روز قیامت گریان است، مگر سه چشم؛ چشمى که از خوف خداوند بگرید و چشمى که از محارم الهى بسته گردد و چشمى که در راه خدا بیدار بماند».

حضرت صادق علیه السلام در حدیثى نورانى مى‏فرماید:

«النظر سهم مسموم من سهام ابلیس من ترکها للّه عزّوجلّ لا لغیره اعقبه امنا و ایمانا یجد طعمه» میزان الحکمة، ج 4، ص 3292

؛ «نگاه ناروا تیرى مسموم از تیرهاى شیطان است. هر کس آن را تنها به خاطر خدا ترک کند، خداوند آرامش و ایمانى به او مى‏دهد که طعم گواراى آن را در خود مى‏یابد».

امیر مؤمنان علیه السلام مى‏فرماید: «هر کس چشمش را آزاد بگذارد، حسرتش زیاد مى‏گردد» بحارالانوار، ج 14، ص 38.

با مراقبت درونى و دورى از زمینه‏هاى بیرونى و سپردن دل و روح خود به خداوند از دستبرد شیطان مى‏توان محفوظ ماند و اگر انسان با وجود مواظبت و پاسدارى از دل و چشمش گاهى فریب خورد و نگاهى نا به جا انداخت، مى‏تواند با توبه فورى، این خطا را جبران کند و اثر سوء آن را از جان و روحش پاک کند.

مهم این است که نگاه حرام به صورت عادت در نیاید و قبح آن شکسته نگردد، یعنى باید هوشیار باشد و از دل و چشم خود نگهبانى دهد و اگر گرفتار خطا شد با سلاح توبه دشمن را ناکارا کند. چون اگر چشم رها و آزاد گردد و به هر صورت و هر منظره‏اى نگاه کند، این کار عادت و ملکه انسان مى‏شود و در روایتى از امام عسکرى علیه السلام آمده است: برگرداندن صاحب عادت از عادتش مانند معجزه است‏ بحارالانوار، ج 14، ص 38.

اگر انسان به خوبى بفهمد که بسیارى از آلودگى‏ها و انحرافات از یک نگاه ناروا که نگاه‏هاى بعدى را به دنبال داشته و استغفار و توبه‏اى همراه آن نبوده، سرچشمه گرفته، همین فکر، عامل کنترل بسیار مهمى است که انسان بیدار و هوشیار را از خطا حفظ مى‏کند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*برگرفته ازکتاب:پرسش ها وپاسخ های دانشجویی دفتر هجدهم(احکام نگاه و پوشش نوشته سیدمجتبى حسینى

/ 0 نظر / 10 بازدید