حدیث ناب

قَالَ رَجُلٌ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع یَا ابْنَ عَمِّ خَیْرِ خَلْقِ اللَّهِ مَا مَعْنَى السَّجْدَةِ الْأُولَى فَقَالَ تَأْوِیلُهُ اللَّهُمَّ إِنَّکَ مِنْهَا خَلَقْتَنِی یَعْنِی مِنَ الْأَرْضِ وَ رَفْعُ رَأْسِکَ وَ مِنْهَا أَخْرَجْتَنَا وَ السَّجْدَةُ الثَّانِیَةُ وَ إِلَیْهَا تُعِیدُنَا وَ رَفْعُ رَأْسِکَ مِنَ الثَّانِیَةِ وَ مِنْهَا تُخْرِجُنَا تَارَةً أُخْرَى.‏

مردى از امیرالمؤمنین على ـ علیه السلام ـ پرسید: معناى دو سجده چیست؟ حضرت فرمودند: سجده اوّلى تأویلش این است که وقتى سر برخاک مى‌گذارى، یعنى خدایا! از همین خاک مرا خلق کردى. چنانچه سربرداشتى، یعنى از همین خاک مرا بیرون آورى (زایش آدمی)، وقتى براى بار دوم سر بر خاک نهادى، معنایش این است که خداوندا! مرا به همین خاک دوباره باز خواهى گرداند (مرگ آدمی) و چون سربرآورى، یعنى از همین خاک دوباره خارج خواهى ساخت (قیامت(.

شیخ صدوق، علل الشرایع، ج 2، ص 336.

 

/ 0 نظر / 13 بازدید