ماه رجب

پیامبر خدا صلّى اللَّه علیه و آله فرمود:

... هان! هر که یک روز از ماه رجب را باورمندانه
و حسابگرانه روزه بدارد، شایسته خشنودى بزرگ خداوند گردد و روزه او در این روز آتش
خشم خدا را فرو نشاند و درى از درهاى دوزخ بر او بسته شود و اگر زمین لبریز از طلا
گردد، برتر از روزه او نشود و چون روزه‏اش پاکدلانه براى خدا باشد، پاداش آن را چیزى
از دنیا جز حسنات کامل نگرداند و آنگاه که شب فرا آید، ده خواسته برآورده شده از آن
اوست؛ اگر از سراى زود گذر دنیا چیزى خواهد، خدایش ببخشاید و چون درخواستى نکند؛ خداوند
برترین نیکى را که یاران و دوستداران و برگزیدگان خداوند خواهند براى او بیندوزد؛

هر که دو روز از ماه رجب را روزه بدارد، هیچ
توصیف‏گرى از آسمانیان و زمینیان نتوانند که بزرگى او در پیشگاه خدا را به وصف آورند
و او را پاداشى همانند پاداش ده راستگو که در طول زندگى خویش هر چند طولانى بوده است
دروغى نگفته‏اند باشد و همچو آنان در روز رستاخیز شفاعت کند و در زمره ایشان محشور
شود تا به بهشت در آید و از دوستان ایشان باشد؛

هر که سه روز از ماه رجب را روزه بدارد، خداوند
میان او و آتش، گودال یا پرده‏اى به درازاى مسافت هفتاد سال نهد و خداى گرامى و بزرگ
هنگام افطار نمودن او فرماید: بى‏تردید حقّ تو بر من واجب شد و مهر و ولایت من بر تو
واجب گردید. اى فرشتگان! شمایان را گواه مى‏گیرم که به راستى، من گناهان پیشین و پسین
او را بخشیدم؛

هر که چهار روز از ماه رجب را روزه بدارد، از
همه بلاها امان یابد، از دیوانگى و جذام و پیسى و فتنه دجّال و عذاب گور آسودگى یابد
و پاداشى همانند پاداش خردمندان توبه‏گر باز گشته، براى او نوشته شود و در میان گروه
نخستین عبادت پیشگان نامه کردارش به دست راستش داده شود؛

هر که پنج روز از ماه رجب را روزه بدارد، بر
خداست که روز رستاخیز او را شادمان سازد و او را در روز رستاخیز در حالى برانگیزد که
رخسارش همچون ماه شب چهارده است و به تعداد انبوهى از شن‏ها براى او پاداش و حسنه باشد
و بدون حسابرسى به بهشت در آید و گفته آید که هر چه از پروردگارت مى‏خواهى آرزو کن؛

هر که شش روز از ماه رجب را روزه بدارد، در
حالى از گورش برآید که نورى سپیدتر از نور خورشید در رخسارش بدرخشد و جز این، نورى
دیگر به او داده شود که بر همگان در روز رستاخیز نور رساند و در روز رستاخیز در زمره
امان یافتگان برانگیخته شود تا آنگاه که بدون حسابرسى از پل صراط بگذرد و از [کیفر]
آزار رسانى به پدر و مادر و گسستن پیوند خویشاوندان امان یابد؛

هر که هفت روز از ماه رجب را روزه بدارد، پس
همانا درهاى دوزخ که هفت در است خداوند در برابر هر یک روز روزه‏دارى، یکى از درها
را از او به زنجیر کشد و ببندد و پیکرش را بر آتش حرام سازد؛

هر که هشت روز از ماه رجب را روزه بدارد، پس
همانا بهشت را که هشت در است، خداوند در برابر هر یک روز روزه‏دارى درى را بر او باز
گشاید و به او فرماید: از هر در بهشت که خواهى به درون آى؛

هر که نه روز از ماه رجب را روزه بدارد، از
گورش برآید در حالى که «لا إله إلّا اللَّه» را ندا در دهد و جز به بهشت رو نکند و
از گورش در حالى برآید که در رخسارش نورى باشد که براى همگان بدرخشد تا آنجا که گویند:
به راستى که او پیامبرى برگزیده است. و همانا کمترین چیزى که به او ارزانى شود این
است که بدون حسابرسى به بهشت درآید؛

هر که ده روز از ماه رجب را روزه بدارد، خداوند
دو بال سبز آراسته به مروارید و یاقوت بر او نهد که همانند نور گذرنده از پل صراط به
سوى بهشت پرواز کند و خداوند گناهانش را به حسنات برگرداند و در زمره مقرّبین عدالت‏گر
خدا نوشته شود و گویى که صد سال (و در برخى نسخه‏ها هزار سال) شکیبا و پایدار و حسابگرانه
خدا را عبادت نموده است؛

هر که یازده روز از ماه رجب را روزه بدارد،
خداوند در روز رستاخیز هیچ بنده‏اى را برتر از او ندارد جز آن کس که همانند او و یا
فزون‏تر از او روزه داشته است؛

هر که دوازده روز از ماه رجب را روزه بدارد،
در روز رستاخیز دو جامه سبز از «سندس» و «استبرق» بر او بپوشانند و آن دو را بیارایند
و اگر یکى از آن دو جامه را به دنیا آورند، میان شرق و غرب را پرتو افشاند و دنیا خوشبوتر
از مشک گردد؛

هر که سیزده روز از ماه رجب را روزه بدارد،
در روز رستاخیز سفره (میز غذاخورى) از یاقوت سبز در سایه عرش الهى‏ براى او نهاده شود
که پایه‏هاى آن (میز غذاخورى) از مروارید است و هفتاد بار از دنیا بزرگ‏تر است و بر
آن ظرفهایى قرار داده‏اند که از یاقوت و مروارید است که در هر ظرف هفتاد هزار رنگ از
خوراک نهاده شده که هیچ رنگى به رنگ دیگر نماند و هیچ بویى به بوى دیگر همانند نباشد
و او از خوراک‏ها بخورد در حالى که مردم در سختى فراوان و اندوهى بزرگ به سر مى‏برند؛

هر که چهارده روز از ماه رجب را روزه بدارد،
خداوند پاداشى از کاخ‏هاى بهشت که از مروارید و یاقوت بنا شده به او ارزانى فرماید
که چشمى آن را ندیده و گوشى آن را نشنیده و بر ذهن بشرى راه نیافته است؛

هر که پانزده روز از ماه رجب را روزه بدارد،
در روز رستاخیز در جایگاه امان یافتگان ایستد و هیچ فرشته و فرستاده و پیامبرى بر او
نگذرد جز آنکه آنان گویند: خوشا بر تو! تو امان یافته، تقرّب یافته، ارجمند، رشک یافته،
شادمان و سکنى‏گزین در بهشت هستى،

هر که شانزده روز از ماه رجب را روزه بدارد،
از نخستین کسانى است که بر پیکرهایى فروغین سوار شود و در گستره بهشت به سوى «سراى
رحمان» پرواز گیرد؛

هر که هفده روز از ماه رجب را روزه بدارد، در
روز رستاخیز براى او بر روى پل صراط هفتاد هزار چراغ فروزان نهند تا با روشنایى چراغ‏ها
به سوى بهشت ره سپارد و فرشتگان با خوشامدگویى و درود در پى‏اش آیند؛

هر که هیجده روز از ماه رجب را روزه بدارد،
در بهشت پایدار، با حضرت ابراهیم علیه السّلام در عمارت گنبدى‏اش بر روى تخت‏هایى از
مروارید و یاقوت همنشین شود؛

هر که نوزده روز از ماه رجب را روزه بدارد،
خداوند براى او در بهشت جاودان کاخى از مروارید رخشان در مقابل کاخ حضرت آدم و ابراهیم
علیهما السّلام بنا نهد و او بر آن دو پیامبر سلام دهد و آنان براى بزرگداشت او و براى
به جا آوردن حقّش، بر او سلام دهند و براى هر روزى که روزه گرفته همانند هزار سال روزه‏دارى
بر او نویسند؛

هر که بیست روز از ماه رجب را روزه بدارد، پس
گویى بیست هزار سال خدا را عبادت نموده است؛

هر که بیست و یک روز از ماه رجب را روزه بدارد،
در روز رستاخیز شفاعت او در باره خطاکاران و گناهکارانى همانند انبوهى طایفه «ربیعه»
و «مضر» پذیرفته آید؛

هر که بیست و دو روز از ماه رجب را روزه بدارد،
نداگرى از آسمان ندا سر دهد: اى دوست خدا! مژده باد تو را به ارجمندى بزرگ و دوستى
با پیامبران و راستگویان و شهیدان و درستکاران که خدا بر آنان نعمت ارزانى داشته است؛
و چه نیکو دوستانى هستند!،

هر که بیست و سه روز از ماه رجب را روزه بدارد،
از آسمان ندایى برخیزد که اى بنده خدا! خوشا بر تو! کردارى اندک را بر پا داشتى و نعمتى
بسیار به دست آوردى؛ خوشا بر تو در آن هنگام که پرده از پیش روى تو به کنارى رود و
به‏ پاداش بزرگ پروردگار بخشنده خویش دست یابى و در «دار السّلام» همسایه حضرت ابراهیم
خلیل علیه السّلام گردى؛

هر که بیست و چهار روز از ماه رجب را روزه بدارد،
فرشته مرگ با چهره‏اى جوان و با جامه دیباى سبز رنگى بر تن و بر اسبى از اسبان بهشت
سوار و به دستش حریرى آکنده از مشک ناب و بر دیگر دستش جام زرّینى لبریز از شراب بهشتى
بر او فرود آید و او را هنگام جان‏سپارى از آن شراب نوشاند و دشوارى‏هاى مرگ را بر
او آسان کند و پس آنگاه جانش را در آن حریر نهد که بویى از آن آکند که به مشام اهل
آسمان‏هاى هفتگانه برسد و در گورش سیراب ماند و از گورش سیراب برآید تا آنگاه که به
حوض پیامبر صلّى اللَّه علیه و آله در آید؛

هر که بیست و پنج روز از ماه رجب را روزه بدارد،
پس به راستى که چون از گورش برآید هفتاد هزار فرشته را دیدار کند که به دست هر یک از
آنان بیرقى از مروارید و یاقوت باشد و همراه خویش زیور آلات و لباس‏هایى زیبا دارند
و گویند: اى دوست خدا! به سوى پروردگارت شتاب گیر، پس او از نخستین آدمیانى است که
همراه مقرّبانى که خدا از آنان خشنود است و آنان نیز از خدا خرسندند به بهشت پایدار
درآید و این نیکبختى بزرگى است؛

هر که بیست و شش روز از ماه رجب را روزه بدارد،
خداوند براى او در سایه عرش خویش صد کاخ از مروارید و یاقوت بنا نهد که بر چکاد و فراز
هر کاخى خیمه‏اى سرخ از حریر بهشتى است که او در آنها با فراخ روزى، سکنى گزیند در
حالى که مردمان در حسابرسى به سر مى‏برند؛

هر که بیست و هفت روز از ماه رجب را روزه بدارد،
خداوند گورش را به مسافرت چهار صد سال فراخ گرداند و تمام این گور را لبریز از مشک
و عنبر کند؛

هر که بیست و هشت روز از ماه رجب را روزه بدارد،
خداى گرامى و بزرگ میان او و آتش دوزخ نه گودال نهد که پهناى هر گودال به اندازه میانه
آسمان و زمین که پانصد سال است باشد؛

هر که بیست و نه روز از ماه رجب را روزه بدارد،
خداوند او را مى‏بخشد هر چند داروغه زمامدار ستم‏پیشه باشد و یا زنى باشد که هفتاد
بار عمل زشت را مرتکب شده است، پس از آنکه از این روزه‏دارى خداى گرامى و بزرگ و رهایى
از دوزخ را قصد کرده باشد، خداوند او را ببخشاید؛

هر که سى روز از ماه رجب را روزه بدارد، نداگرى
از آسمان ندا برآورد که اى بنده خدا! هان! گناهانى که پیش از این بر تو رخ داده بخشیده
شد. در فرصت بازمانده کردارت را از سر گیر و خداوند گرامى و بزرگ در هر بهشتى به او
چهل هزار شهر زرّین ارزانى فرماید که در هر شهرى چهل هزار کاخ و در هر کاخى چهل هزار
هزار (چهل میلیون) خانه و در هر خانه چهل هزار هزار سفره زرّین و در هر سفره‏اى چهل
هزار هزار کاسه و در هر کاسه چهل هزار هزار خوراک‏ رنگین باشد که هر خوراک و نوشیدنى
را رنگى جداگانه است و در هر خانه چهل هزار هزار تخت زرّین باشد که در ازاى هر تخت
هزار ذراع در هزار ذراع است و بر هر تختى دخترى حورى است که هر یک را سیصد هزار زلف
بر رو افتاده درخشان باشد که هر زلف را هزار هزار (یک میلیون) دختر خدمتکار خردسال
بر دوش برند و آنها را از مشک و عنبر آکنده سازند تا روزه‏دار ماه رجب به پیش او رود؛
این از آن کسى است که همه ماه رجب را روزه داشته است.

به آن حضرت عرض شد: اى پیامبر خدا! اگر کسى
به سبب ناتوانى یا بیمارى و یا زنى به آن سبب که پاک نباشد، از روزه ماه رجب باز ماند
چه کند تا به آنچه که بازگو نمودى دست یابد؟ آن حضرت صلّى اللَّه علیه و آله فرمود:
براى هر روز قرص نانى صدقه بدهد. سوگند به آن کس که جانم به دست اوست، به راستى که
اگر هر روز این صدقه را پرداخت کند، به آنچه که باز گفتم و فزون‏تر از آن دست یابد
و بى‏گمان، اگر همه آفریدگان از آسمانیان و زمینیان گرد هم آیند تا پاداش این کار را
اندازه گیرند، به یک دهم از فضیلت‏ها و درجه‏هایى که در بهشت از آن ایشان مى‏گردد نمى‏رسند.
عرض شد: اى پیامبر خدا، اگر کسى توان پرداخت این صدقه را نداشت چه کند تا به آنچه که
بازگو نمودى دست یابد؟ آن حضرت صلّى اللَّه علیه و آله فرمود: با این ذکر در هر روز
صد بار خدا را تسبیح گوید تا سى روز به پایان رسد: «سبحان الإله الجلیل، سبحان من لا
ینبغی التّسبیح الّا له، سبحان الاعزّ الاکرم، سبحان من لبس العزّ و هو له اهل»

حالا کدام عدد را انتخاب می‌کنید؟

ثواب الأعمال، ترجمه‌ی صادق حسن زاده، ص
135

/ 0 نظر / 4 بازدید